Nie ukrywam że wychodziłem z założenia że nie będę pisał o maturach, ale tak jakoś. W każdym razie rzadko się zdarza pisać maturę, a jeszcze rzadziej maturę o blogach. W każdym razie nie są mi już obce stwierdzenia typu blog, bloger i blogować. Tyle o treści teraz pora się pochwalić. Prawdopodobnie jesteśmy szkołą która najbardziej spóźniła się na maturę bo zaczęliśmy pisać dopiero 48 minut po 9ej. Godzina za 5 dziewiąta przychodzi pani dyrektor (nie pozdrawiam) która pytała się nas przez krzyk czemu nie wchodzimy, na co ja ze stoickim spokojem- “Bo drzwi są zamknięte”. W końcu tak ten świat stworzony że zamkniętymi drzwiami nie wejdziesz. Przy okazji jeśli ktoś zna przypadek jakiejś szkoły która zaczęła później to czekam na cynk. Wejdźmy do środka bo tam też było ciekawie. Poza tym że jako jedyny miałem skrzypiącą ławkę, to kolega przede mną miał wyłamującą się nogę w krześle (w tym miejscu również nie pozdrawiam ludzi którzy przygotowywali te ławki). Mogę pozdrowić za to Pana Lewczuka który mimo swoich usilnych starań nie był słyszalny na sali (pozdrawiam). Chciał bym jeszcze pozdrowić Panią z komisji która siedziała obok mnie. Przez większą część egzaminu mogła sobie po prostu siedzieć, lecz w momencie gdy poprosiłem o słownik, popyt na nie przerósł podaż (toteż pozdrawiam ją). Pozdrowić jeszcze chciałbym Pana Kuźmiuka. O tak po prstu (pozdrawiam). I zapomniał bym o Ani która puściła oczko rajstopami (pozdrawiam). I to w tej kwestii na tyle.
Po maturze będę miał ogółem więcej czasu więc macie zapowiedź tego co was czeka.
I piosenki.
Ta ostatnia piosenka nawiasem rzecz biorąc miło brzmi dla ucha w wykonaniu grupy The GlenSkii’s o której mam nadzieje kiedyś powiedzieć coś więcej.
W kazdym razie wszystkim im dziekuje. To najwazniejsza z rzeczy ktore sie wydarzyly jest pewnie to ze w sumie po 11latach uczeszczania do budynku przy ulicy Subislawa 22, udalo mi sie od nich dostac talon na balon i jak mnie najdzie ochota nie musze miec z nimi nigdy wiecej nic wspolnego. Ale cos czuje ze tak nie bedzie bo jednak czlowiek to istota sklonna do popadania w rutyne. Jako ze sam nie konczylem szkoly zaraz po piatkowym pozegnaniu wieczorem cala grupa z tej parszywej 12ki wyladowala w jednym miejscu. Szczerze w to nie wierze bo przez cale zycie nie widzialem zeby udalo sie zorganizowac tak duza czesc klasy w jednym miejscu i to o tej samej porze. Byl to wieczor miliona akcji, z calej tej zgrai najlepiej bawil sie ogolnie powszechny Marcin, ktorego z wzgledow na szacunek do jego osoby postanowilem nie umieszczac na blogu 
no dobra, dobra, juz sie zamykam.
